20 december 2010

Lekker belangrijk

Er landde een merel op de schaal vogelvoer voor het raam. Hij droeg blauwe sokjes. Om zijn keel knelde een blauw koordje waaraan op zijn rug een blauw mutsje bungelde. Het mutsje had oorflappen aan weerszijden en een touwtje aan de punt met een geel toefje eraan. De merel tikte tegen het raam. Ik hield op met typen. 'Laat mij even op de computer', riep hij. Ik gebaarde dat hij moest gaan eten. De merel verroerde zich niet en bleef door het raam naar binnen turen. 'Eten', riep ik. Ik wees afwisselend op het eten en op mijn mond. Daarna maakte ik pikkende snavelbewegingen. Ik realiseerde me dat dat zonder snavel waarschijnlijk niet erg overtuigend overkwam. Misschien dat ik daar de volgende keer iets op kon vinden. De merel tikte weer tegen het raam. 'Toe nou,' riep hij. 'Ik sta me hier een partij koude poten te krijgen op die ijzeren schaal, dat wil je niet weten.' 'Ja, ga dan gewoon eten', riep ik, 'en vlieg op. Daar is die schaal voor. Hou je een beetje aan de rolverdeling.' 'Pffff, deed de merel. Hij rolde met zijn kraaloogjes. 'De rolverdeling. Moet je mevrouw nou es horen. Komt je zeker wel goed uit, hè? Nu het zo koud is. Lekker belangrijk, hoor.' Hij nam een hap zaad. Het meeste viel meteen zijn volle snavel weer uit. Hij gooide zijn kop in zijn nek en schokte er een paar keer mee naar voren om het vogelzaad door te kunnen slikken. 'Lekker belangrijk?' riep ik terug. 'Lekker belangrijk? De vorige keer dat je zo nodig naar binnen moest, kregen we die hele toestand. Je vloog overal tegenaan. Tegen de ramen en het plafond, alles. En maar panieken. En ik daarna maar de hele tijd wachten tot je shocktoestand weer een beetje voorbij was.' De merel flapte afwijzend met een vleugel. 'Nee, die shocktoestand krijg ik nu niet. Echt niet. Bovendien, het ging toch heel goed met jouw riekie-dinges? Daar werd ik lekker leip van.' 'Reiki', zei ik. 'Dat heet reiki. En dat helpt inderdaad wel, maar toch vind ik het maar een hoop gestress. Ik doe het niet weer. Dus trek die achterlijke muts en sokken nou maar uit en ga gewoon vliegen. Of eten. Als je mij maar met rust laat, want ik ben bezig.' De merel trok z'n oogjes samen tot spleetjes en stak z'n kop naar voren. 'Pfrrrrrrfffr', deed hij. Het puntje van z'n tong spetterde tussen z'n snavel vandaan. 'Ik heb anders ook wel wat beters te doen', riep hij. Hij ging beurtelings met één poot op het sokje van de andere staan en trok zijn poot eruit. Hij pakte beide sokjes op met z'n snavel en slingerde ze de lucht in. Het ene sokje bleef in de wijnrank hangen. Het andere verdween achter de stapel stenen bij de schutting. De merel boog voorover en wiebelde met zijn schouders. Z'n vleugels flapten een beetje opzij. De muts gleed voorover van zijn kop af en bleef op het vogelvoer liggen. Hij hipte naar de rand van de schaal, keek om en knipoogde. Ik stak mijn tong uit. Hij sloeg z'n vleugels uit en vloog weg. Hij verdween boven de takken van de gouden regen in de richting van de berk achter de tuin. Ik maakte mijn blik los van het raam en richtte hem weer op mijn beeldscherm. Ik blies de veertjes van mijn toetsenbord en kneep mijn handen een paar keer open en dicht. Ik wreef de laatste veertjes tussen mijn vingers vandaan en begon weer te tikken. Bij de verwarming. Onder de lamp. In het huis.

2 opmerkingen:

Wenz zei

Zou die merel niet ideaal zijn in huis, om die modderfokker van een spin uit de buurt te houden bijvoorbeeld? Hihi. Prachtig weer.

(Overigens, een van de mooie woorden in het Vlaams die ik hier geregeld hoor is 'panikeren'. Pah-nie-keer-un. Voegt nog best wat toe aan de taal, wij missen zo'n woord een beetje. Die zou ook niet misstaan in je bovenstaand schrijfsel, denk ik zo. :))

Impa zei

@Wenz: Hm, ik weet niet. De laatste keer dat ik die spin zag, vrat hij een hele kip op...

Panikeren is mooi. Ik zou sowieso voor mijn verjaardag wel 10 Vlaamse woorden uit willen kiezen. Inclusief tongval.