31 december 2010

Impa wenst u 2011

Ik wilde op deze laatste dag van 2010 een logje tikken vol terugblik en evaluatie. Niet omdat ik zonodig mee moet doen met de eindejaarstrend, maar omdat ik hou eenmaal houd van terugblikken en evalueren. Van het beleven van cycli, het afronden van het ene jaar en het verwelkomen van het volgende. Ik houd daarvan. Van bewust op weg gaan naar nieuw licht en nieuwe vruchtbaarheid in een nieuwe lente. Van dankbaar zijn voor wat er op mijn pad is gekomen: niet alleen voor de vreugde en de rijkdom maar ook voor de worstelingen en het lijden. Dat soms zo allesoverstijgend kan voelen. Van aandachtig formuleren wat ik wil laten gaan, wat ik los mag laten om plaats te maken voor het nieuwe. Van in dankbaarheid vooruitblikken zodat ik de rondedansjes al voel opkomen nog voordat ik de gaven in handen heb. Ik houd daarvan. Van steeds bewuster worden, van steeds meer spiritualiteit verwelkomen in mijn leven, van voelen dat ik op de goede weg ben. Van de balans opmaken over mijn werk dat steeds leuker wordt, de kunst die mijn ziel helpt bevrijden, de liefde. De liefde die me ontroert en ontwapent, die me tegelijkertijd voedt en vreselijk bang maakt. Die me helpt om langzaamaan gelukkiger te worden dan ik ooit heb durven zijn. De balans van vriendschappen, werk, kunst, familie, het lichaam, de ziel, de gedachten en de geest, van de liefde, het huis, het wonen, de dieren. Van meditatie en reiki. Van leren luisteren, geven en ontvangen. Van steeds meer mooie mensen op mijn pad, van zoveel prachtige, krachtige, wijze en warme vrouwen om me heen. Van het leven.

Maar toen ik begon aan het logje waarin ik zou terugblikken en evalueren, het logje dat op Impalinea het oude jaar zou uitluiden en het nieuwe zou verwelkomen, had ik ineens iets beters te doen. Hier aan tafel zitten, bijvoorbeeld, bij Maz, mijn prachtige hartsvriendin waar ik meer van houd dan ooit tevoren. Waarmee ik de hele middag heb staan koken in een zonovergoten keuken, sterretjes heb klaargelegd en champagne heb koud gelegd. Om samen met haar en haar man te wachten op die van mij. Mijn lief die vanavond in het donker en in de kou naar het noorden komt rijden. Er is hier wijn in mijn glas en zwanengezang van Schubert uit de speakers. Kerstboom, lichtjes in het duister, warmte. Het Groninger Hogeland. Ik tik dit logje en klap dan de laptop dicht. Ik laat jullie, mijn lezers, mijn virtuele vriendjes en vriendinnetjes, voor wat jullie zijn en ga straks bij de jaarwisseling om een echte vuurkorf staan met een echt glas bubbels in mijn handen, in een hele kleine kring van mensen waar ik heel veel van houd. En dan, dat weet ik zeker, gaat het loslaten van het oude jaar en het verwelkomen van het nieuwe vanzelf.

Ik wens u prachtigs, mensen.
Ik wens u 2011.

6 opmerkingen:

pepperfly zei

Dat er maar evenzoveel prachtigs op je pad mag komen, Impa! (En dat je er maar groots over mag blijven bloggen!)

Proost! Op 2011!

esther zei

Voor jou en de jouwen ook alle liefs & goeds & moois.. en dat je er maar veel over mag schrijven!

tijdtussendoor zei

Prachtig...
Warme wensen!

Maz zei

Liefste Impa, ik wens jou een prachtig 2011 vol liefde en vriendschap. En dat je nog maar vaak aan mijn keukentafel komt zitten!

Lian Reuvekamp zei

Ik wens je voor 2011 alle goeds, veel geluk, gezondheid en vooral ook (schrijf)inspiratie. Ik geniet elke keer weer van je blog. Lieve groet, Lian

Wenz zei

Impa, met beide voeten in de échte wereld 2011 ingegaan. Dat er maar veel echte wereld mag zijn, waar jij dan weer jouw virtuele werkelijkheid van maakt hier op het blog. Waar wij dan weer van genieten.