14 december 2010

Hoop en vrijheid


Op een plein in Nijmegen maken de bomen zich klaar om te verhuizen. Hun wortelkluit is teruggebracht tot een schrikwekkend twee bij twee, verpakt in houten bekistingen. De rillingen lopen me over de rug als ik ze daar zo zie staan. Er is vast een boomexpert die zich er lang en diep over heeft gebogen wat een grote plataan nodig heeft om elders te kunnen overleven, maar toch. Een boom die niet wortelt, blijft een eenzaam ding om te zien.

Verderop stroomt de machtige Waal tot vlak onder de kade. Ik laat de rivier vandaag niet alleen door mij heen stromen, maar leg hem in gedachten ook even om naar het plein.

Voor mijn lief koop ik een cd van Bruce Springsteen. Ik heb hem wel eens gevraagd wat dat nou is, met Bruce. 'Hoop en vrijheid', zei hij. 'Het harde leven, maar altijd met uitzicht op betere tijden'. Ik hoor het zelf ook, in Springsteens stem. Ik zie voor me hoe door Bruce overal ter wereld mannen hun geliefde weer wat steviger beetpakken. Ik zeg tegen mijn lief: 'Volgens mij is de muziek van Springsteen voor veel mannen de enige manier om hun pijn te kunnen voelen. 'Ja', zegt hij. 'Dat, en elkaar op de bek slaan'. Ik begin het langzaam te ontdekken: hoe minder taal ik gebruik, hoe beter mijn lief me verstaat.

2 opmerkingen:

Lian Reuvekamp zei

Hi Impa, wat geweldig zoals je over Bruce schrijft. Zo is het volgens mij precies! Wel fijn toch, zo'n man die graag naar zijn muziek luistert om je vervolgens wat steviger vast te pakken... :-)

Nancy zei

Hoi Impa,
Haha, 'dat, en elkaar op de bek slaan', het is wel waar...hoe meer ik praat hoe harder Folkert zijn best doet om het niet te horen ;-).
Ik voel me vandaag weer even één met mijn geboortegrond/water...de machtige Waal (prachtig)...dankjewel!