04 oktober 2010

Impa en haar lief krijgen bezoek in de tent

Ik lag in de tent en ik was wakker. Waar was ik wakker van geworden? Ik luisterde. Buiten stroomde de rivier. Ik hoorde een zacht schrapend geluid, alsof er iets langs het tendoek bewoog. De haren op mijn armen stonden recht overeind. Ik stootte mijn lief zachtjes aan. In zijn slaap schoof hij een extra stuk dekbed naar me door, draaide zich om en sliep weer verder. Ik lag muisstil en hield mijn adem in. Er stonden geen andere tenten bij ons in de buurt en er liepen nooit mensen langs. Had ik het wel goed gehoord? Daar klonk het weer. Nu wist ik het zeker. Ik gaf mijn lief een harde por. Hij vloog rechtop in bed. 'Wat?', riep hij verwilderd. Voor ik iets kon zeggen, werd de rits van de voortent met één lange haal opengetrokken. Ik gilde. Er klonk gestommel, de stapel afwas in de voortent viel om en ik hoorde gegrom. Toen werd de tent weer dichtgeritst. Een luid ademhalen klonk uit de voortent. Mijn lief en ik zaten als aan ons luchtbed genageld. Langzaam draaide ik mijn gezicht naar hem toe. Hij hield zijn blik op de rits van de binnentent gericht. Hij knipperde niet met zijn ogen. Langzaam boog hij voorover, naar het voeteneind van het luchtbed, en greep de zaklamp. In de voortent klonk ademhaling en het geritsel van papier. Mijn lief keek over zijn schouder naar me om en wees naar de rits van de binnentent. Ik knikte en schoof langzaam naar voren op het luchtbed. Hij hield de zaklantaarn in de aanslag en telde met opgestoken vingers geruisloos tot drie. Bij de derde vinger ritste ik de tent met een ruk open en scheen hij met de lamp in de voortent.

Een gigantische spin zat dubbelgevouwen op het grondzeil. Hij stak met zijn pokdalige achterlijf in de koekenpan en raakte met zijn kop het zeildoek in de nok van de tent. Zeven van zijn poten zaten driedubbelgevouwen tussen de tentstokken en het tentdoek. Met de achtste probeerde hij zijn ogen af te dekken, die alle acht verwoed knipperden tegen het felle licht.

Ik probeerde weer te gillen, maar slaakte een beetje een gek kreetje. Ik voelde een vreemde slapte die in mijn achterhoofd begon en zich daarvandaan door mijn hele lichaam verspreidde. Ik bleef maar zo'n beetje zitten. Naast mij had mijn lief geen last van slapte. Hij zat op het luchtbed en sloeg wild om zich heen.

Kennelijk was de spin inmiddels bekomen van de schrik. Hij knipperde niet meer met zijn ogen en keek heen en weer van mijn lief naar mij. Toen verscheen er een brede grijs op zijn gezicht. 'BON SOIR', loeide hij. 'C'EST MOI'. Mijn mond was door mijn acute slapte opengezakt. Ik probeerde hem weer dicht te doen, maar ik zei eerst nog: 'Wah'. Mijn lief hield langzaam op met om zich heen slaan.

Woesj! Er ritselde papier. De spin hield een handgeschreven brief omhoog. 'BONNES VACANCES', brulde hij. Het geluid leek wel diep rommelend uit de aarde omhoog te komen. Hij smakte het papier met een razendsnelle beweging op het luchtbed in de binnentent. Toen ritste hij met een van zijn achteroverdubbelgeklapte poten de voortent weer open, rolde met zijn achterlijf uit de koekenpan en schoof met al zijn acht harige poten en zijn grote kop de tent uit. Hij verdween in het donker. Het geluid van zijn trippelende poten was nog heel even te horen en stierf toen weg. Verderop ruiste de rivier. Het was windstil.

Bonjour neef

De mensenvrouw komt jouw kant op. Je weet wel. Pas je een beetje op haar? Ze kan soms een beetje onnozel naar je staan kijken, maar het is geen kwaaie. Heeft me ooit nog vliegen gevoerd, voordat ik binnen ging wonen. Van die lekkere zwarte. Echte zoemers. Half levend, half dood. Zuig je zo leeg. Anyway, ze heeft haar man ook bij zich. Niet opeten, want dat alles één is, dat geldt voor mensenvrouwen alleen als het ze uitkomt. De rest van de tijd hechten ze nogal aan hun stoffelijke vrienden.

O, en kun je een beetje zachtjes praten? Ze hebben ze hier niet zo groot als jij.

Binnenkort weer eens abseilen in de Ardennen?
Je neef (Groningen)

Wat voorafging: Impa is één en Impa is één (2)

9 opmerkingen:

Nancy zei

Ooo, gruwel! En vermakelijk ;-).
Mooie manier van alles-is-één benaderen, ben heel benieuwd waar ik vannacht over droom....over de wevers van het leven....

quirk zei

Haha, ik dacht bij de vijfde zin: daar is ie weer! En jawel. :) Fijne rode draad, die spin. ;)

caroline marike zei

Lieve Impa. Van hier, ver bij jullie vandaan, want gewoon in Nederland, móet ik me nu toch even melden: Er zíjn andere manieren om je arachnofobie te overwinnen. Echt. Er zijn andere manieren om fobieën van welke soort en welke grootte dan ook, te overwinnen. Van die manieren waarin de angst niet van deze levensgrote porties aan hoeft te nemen en je niet je omgeving de stuipen op het lijf mee hoeft te jagen. Kortom; bel me eens ;-)

Oh, en ook. Bonne vacances, natuurlijk. Ook namens mij.

Impa zei

@Nancy: Wevers van het leven, dat zijn we allemaal. Mooi beeld. (Ik heb over hop gedroomd)

@Quirk: Ik dacht al dat de mensen hem langzamerhand wel aan zouden zien komen. Hij komt vast nog wel eens langs.

@Caroline Marike: Hahahaha! Dat is lief van je. Grappig, want deze serie over de spin is juist begonnen omdat ik niet meer bang ben voor spinnen. Ik kan er alleen nog wel even behoorlijk van schrikken als ik ze zie. Of mijn ogen niet geloven. Vooral bij uit de kluiten gewassen exemplaren die ineens in mijn huis of mijn tent zitten.
En de angst die de lezer erin legt, tsja, die is van hem of haar zelf :-)

Wenz zei

Ik ben he-le-maal fan van Impa's spinnen. Zoals jij ze neerzet hier, wil ik er meteen een paar leren kennen. Van een afstandje dan he, een veilig afstandje. :) Prachtig.

Maz zei

Het begon als een horrorfilm, mijn haren gingen mee met de jouwe. Ik kijk nu heel anders naar spinnen, zeker nu in de herfst met die dikke overal. Ik verwacht steeds dat ze een sigaret opsteken of tegen me gaan praten. Hu. *prevelt het mantra 'alles is één alles is één'*

Polle zei

Ik wil een serie Impa-tekenfilms over de spin. Ik ben fan.

(BTW: de woordverficatie die ik hieronder nu moet invoeren is "monspin".)

Impa zei

@Wenz: Ik zal je roepen als ik weer bezoek krijg.

@Maz: Werkt de mantra een beetje? Verandert je blik op de wereld behoorlijk, he?

@Polle-fan: Wauw, 'mon spin'! Amazing.

esther zei

Ik ruik een feuilleton, daarna kinderboeken en de verfilming uiteraard.
:-)Serieus! Ik heb hier beelden bij, echt zo leuk.
*steekt nu kaarsjes in haar en gaat Impa's verjaardagstaart zijn*