22 september 2010

Impa en de vakantie

Ik ging liggen in een alpenweitje en deed mijn ogen dicht. Zo voelde dat dus. Een alpenweitje. Was dit dan soms ook waar...? Jemig, zou op zo'n weitje The Sound of...? Ik deed mijn ogen open en keek om me heen. Ik verwachtte al bijna wervelende rokken en een stem als een klokje, maar ik zag alleen mijn lief die verderop aan een plantje zat te trekken. 'Is dit nou een alpenweitje?' vroeg ik. 'Nee, schat, die hebben ze alleen in de Alpen', antwoordde mijn lief. Hmm. Nee, de Alpen, daar waren we niet. We waren in iets wat mijn lief heuvels noemde en ik bergen en we waren op weg naar een rivier in het zuiden van Frankrijk. Ik deed mijn ogen weer dicht. Maar een weitje was het wel, dat wist ik zeker. Want alleen in een weitje kan het gebeuren dat ik op mijn buik ga liggen met één oor plat op prikkend gras en dat ik mijn lichaam over de volle lengte door zichzelf heel voel zinken, dwars door het gras heen de aarde in en dan -woesj- alle kanten op tot alles van binnen even zacht en vol voelt. 'Ik ruik tijm', zei ik. 'Dat klopt,' zei mijn lief, 'dat leg ik net onder je neus.'

Ik lag naast mijn lief in een weitje in de heuvelbergen en ik rook tijm.

Mijn vakantie was begonnen.

5 opmerkingen:

Wenz zei

Onder je neus gelegde tijm met prikkend gras in je oor, wegzinkend in wat het enige echte onvervalste vakantiegevoel is. Lekker. :)

Madame Coccinelle zei

Hmmm. Wat een naar gevoel van heimwee kan dat geven nu je terug bent. Of juist zo'n herinnering als zalf als je nu weer keihard rond moet rennen op de wereld. =P

pepperfly zei

Hmmm...nu komen met terugwerkende kracht ook jouw verhalen, Impa? Ik verheug me erop! Welkom thuis!

Lian Reuvekamp zei

Ik zit aan mijn bureau, buiten regent het pijpestelen, ik sluit mijn ogen en ahh, zie een alpenweitje en ruik tijm... wat een heerlijk stukje!

quirk zei

She's back, jay! :)