08 september 2010

Impa en de gastbloggers: Riekster

Ik heb vakantie. Het huis wordt liefdevol bewoond, het werk ligt even stil en waar ik nu ben, flonkert koel water in warm zonlicht. Op Impalinea kunt u zich ondertussen laven aan logs van mijn favoriete bloggers. Impalinea proudly presents: Impa's gastblogs. Vandaag geschreven door Riekster.
***


Misschien is Impa hier wel
'Wie is Impa eigenlijk?' vroeg vriend T. mij enige tijd geleden op zijn eigen verjaardag. Het was hem opgevallen dat Impa op andere weblogs langzaamaan bezit nam van de ruimte onder het knopje 'reacties'. Ook op de mijne.
'Ja! Riep ik. Dat weet ik dus niet!’
'Je weet het niet?'
'Nee. Ik weet het niet.'
'J'wel, je weet het wel.'
'Nee, echt niet. Ik heb geen idee.'
‘Hm.’ Peinsde hij. ‘Nou dan moet je haar ook maar niet ontmoeten.' Vastbesloten keek T. me aan. ‘Nee, zeker niet. Ik denk namelijk dat haar verschijning haar eigen woorden niet kan bijhouden.'
Ik keek op. ‘Haar niet ontmoeten?’ Een ernstige frons verscheen op mijn voorhoofd.
'Ja. Dat denk ik.’ vervolgde hij. ‘Want dan valt het tegen en dan vind ik haar woorden niet meer leuk.' Hij knikte om zijn woorden te bevestigen. Zijn vader die naast hem stond knikte ook. Ja. Zijn vader begreep het wel.
'Wat is het dan voor iemand?', stelde zijn vader nu de vraag. 'Die Impa?'
'Ja jeetje.'
Wat is het dan voor iemand. Wat is het dan voor iemand. Hoe moet ik dat weten als ik haar nog nooit heb ontmoet. Ik ben alleen maar fan.
‘Wat is het dan voor iemand?’ vroeg de vader nu nog eens.
'Tja.’ Probeerde ik beleefd een begin van een antwoord te maken. ‘Een beetje als de Efteling, denk ik.' Ik keek de vader aan. 'Zo goed?'
Hij glimlachte. Ik denk dat hij dit gesprek nog fascinerender vond dan ikzelf.
‘Een beetje’, antwoordde T. Het was een beetje goed en daarna werd het onderwerp Impa met rust gelaten. Even.

Maanden later gingen T. en ik naar de Utrechtse Parade. Na een prachtige voorstelling stonden we in de rij bij de ijscokraam. Terwijl we naar de zweefmolen keken, boog T. zich naar me toe en fluisterde in mijn oor. 'Riekster, weet je wat leuk zou zijn...’ Dromerig keek hij naar de hoofden tussen de bomen. ‘Misschien is Impa hier wel.'

5 opmerkingen:

folkert zei

Wat grappig, die laatste regel van dit blog, dat denk ik regelmatig als ik ergens ben waar het de moeite waard is. Impa is overal.

Anoniem zei

Wat een mooi stukje!

Polle zei

"Ik denk namelijk dat haar verschijning haar eigen woorden niet kan bijhouden." Prachtige omschrijving.

Lian Reuvekamp zei

Haha, wat leuk! Nou, ik heb Impa wel ontmoet en kan je vertellen dat het niet tegenviel en dat ik haar woorden nu nóg leuker vind. Gewoon blijven hopen dus :-)

pepperfly zei

Impa als de Efteling. Kun je het beter verbeelden? I think van not.