31 juli 2010

Waarom kunst?

Ik waag me maar niet aan de vraag WAT kunst is. Al helemaal niet in deze tijd, waarin beeldende kunst naadloos aansluit bij en overlapt met muziek, film, video, design, mode, illustratie, comics en architectuur. We leven in een verrukkelijke tijd die ons leert dat onze wereld net zo groot is als onze geest hem durft te maken en de verschillende disciplines binnen de kunst en cultuur mogen samensmelten zoals het ons goeddunkt. 

Maar WAAROM dan kunst?

Veel mensen begrijpen kunst niet. Ze snappen niet wat ze ermee moeten, en in deze tijden van angst om de economie vooral: waarom het geld moet kosten. Andere mensen vinden kunst niet belangrijk, vinden dat het nergens toe dient, vinden het elitair of op zijn minst iets wat in onze samenleving geen prioriteit verdient.

Ik denk dat ik begrijp waar die vragen en bezwaren vandaan komen. Toch geloof ik dat kunst met iedereen te maken heeft. Waarom? Omdat het volgens mij waardevol is om in een wereld te leven waarin je jezelf meer gunt dan alleen het voor overleving strikt noodzakelijke. En ook - in het verlengde daarvan - om onszelf op het gebied van luxe meer te gunnen dan alleen het materiële. Omdat kunst mensen door de eeuwen heen heeft geholpen buiten de grenzen en beperkingen van hun sociale, politieke, maatschappelijke of religieuze kaders te kijken. Omdat schoonheid de ziel voedt. En als je kunst niet mooi vindt, kan het een knipoog zijn die je een eenvoudige glimlach bezorgt of kan het een manier zijn om belangrijke dingen aan de orde te stellen en maatschappelijke discussie aan te zwengelen. Het kan een verrijking zijn om je door een kunstenaar een andere bril te laten opzetten zodat je even naar de wereld kunt kijken door de ogen van een ander. Kunst laat door beelden nieuwe gedachten bij je ontstaan die op hun beurt weer nieuwe beelden bij je scheppen. Kunst kan een deurtje openzetten. Een deurtje naar iets wat je nog niet kende, diep in jezelf. Voor de één is dat een deurtje naar het ervaren van gevoel - ontroering, verdriet, opwinding, boosheid, vreugde. Voor de ander is het een deurtje naar de kennismaking met iets nieuws. Voor weer een ander is het een deurtje naar de onnoembare dingen die net buiten het bereik van de mens liggen. Net buiten het blikveld, maar tastbaar in een onbestemd verlangen. Schoonheid, perfectie, harmonie, zuiverheid. De goddelijke vonk.

Het beste antwoord op de vraag: Waarom kunst? hoorde ik in de film Cloaca (met een scenario van Maria Goos). Het deed bij mij zomaar ineens een inzicht op zijn plek vallen.

" Het gaat niet om die lagen verf. Het gaat om wat het doet vermoeden. "

28 juli 2010

Impa heeft een netelige kwestie

Brandnetelsoep! Van jonge netels uit de tuin. Hoewel ze ook niet misstaan in een glas op de vensterbank....
had ik dat lekkere, groene soepje toch niet willen missen. 
Zelf maken?

Netels:
Pluk de netels door ze helemaal onderaan bij de steel te pakken, daar branden ze niet. Neem alleen jonge plantjes. Snijd de wortels en het harde stuk steel eraf. Zodra ze bij de bereiding zijn geslonken in hun eigen vocht, prikken ze niet meer.

Soep:
Uitje en knoflook snipperen en fruiten in olie. Brandnetels wassen en met aanhangend water even laten slinken in een pan. Fijnsnijden of -hakken. Bij de ui en knoflook in de pan doen, samen met groentenbouillon en vers gemalen zwarte peper. Even laten koken en dan blitzen tot een glad geheel. Voor het serveren een lepel lichte room erdoor en eventueel knapperige croutons erover.

Yum!

19 juli 2010

Impa's zomeratelier

Een half jaar lente en een half jaar herfst, klaagde ik. Altijd maar ertussenin. Echte winters en echte zomers, dat hadden wij in Nederland niet. Zoals ze in New York hebben. Of in Berlijn.

Toen besloot het universum mij eens flink te verwennen. Ik zal wel één of andere kosmische loterij gewonnen hebben. Zo eentje waaraan je al vanaf je geboorte meedoet zonder het te weten. En zo eentje waar ze je nooit bericht van sturen als je hebt gewonnen. Je moet gewoon heel goed opletten, dan zie je vanzelf of je al miljonair bent of niet.

Ik won dit jaar de hoofdprijs in de categorie 'Echte winters, echte zomers.' Drie maanden ijs en sneeuw kreeg ik in mijn straat afgelopen winter, en nu is er deze zomer. Elke ochtend als ik de ramen en deuren opengooi, is de lucht zacht. Al die warmte en al dat licht. Ik ben tussen het werken door meer buiten dan binnen en heb al wekenlang geen jas aan gehad. In de tuin ruisen de bomen boven mijn hoofd en de lucht blijft maar blauw, blauw, blauw. Met af en toe een regenbui die met een bulderende lach uit de verste hoeken van de hemel komt donderen.

Ik heb van mijn tuinhuis een provisorisch atelier gemaakt. Tussen de muren en het dak door kun je de lucht zien kieren, dus in de winter zul je daar als kunstenaar langzaam vastvriezen aan je potjes Oost-Indische inkt. Maar voor de duur van deze glorieuze zomer is het mijn toevluchtsoord. De muren zijn wit, de kastplanken bruikzaam leeg en in het midden staat een tafel met een radiootje erop.

Als u mij zoekt deze zomer, zit ik ergens achterin de tuin te tekenen.

09 juli 2010

Ik geef je een roosje...

Lieve lezers van Impalinea.
Kunt u zich dit logje nog herinneren? Over mijn snoezige nieuwe oude ontbijtservies? Welnu. Er gaat momenteel een frisse bezem door huize Impa, en ik ben er helemaal klaar voor om iemand anders blij te maken met zachtroze roosjes bij zijn of haar croissantjes. Wie het servies zelf op komt halen in Groningen of Nijmegen - en belooft er heel lief voor te zijn - mag het gratis meenemen.

05 juli 2010

Impa is niet gek

Het is de afgelopen week maar weer eens gebleken:

• dat ik een groot redder ben van egels, uit opengeknaagde vuilniszakken én van vlak voor opdoemende koplampen
• dat ik me afvraag of het eigenlijk wel handig is om namens egels voor rijdende auto's te springen
• dat ik de dood van tenminste één jonge merel in de bek van een kat had kunnen voorkomen als ik niet recht op het beest was afgestoven zodat het pardoes met zijn prooi over de schutting verdween
• dat merelouders nog samen op een schutting zitten te piepen als er al grote vliegen op het lichaam van hun dode kind zijn verschenen
• dat ik een groot redder ben van jonge heggemussen die tegen mijn raam te pletter vliegen door het in een doos warmhouden van het vogeltje tot het zelf weer vertrekt - met achterlating van een poepje
• dat ik expert ben in picnics aan de oevers van rivieren en meertjes en in wandelen en fietsen over dijkjes en door polders bij zonsondergang
• dat ik na 22 jaar lang maandelijks menstrueren nog steeds niet doorheb wat er aan de hand is als ik één keer in de maand een dag lang vind dat alles echt heel, heel, heel erg is en ook echt helemaal nooit, nooit meer goedkomt
• dat mensen die thuis werken best snappen waarom er op kantoren geen hangmatten worden opgehangen onder koel gebladerte want dat het niet meevalt om zo'n hangmat op een doordeweekse werkdag te mijden
• dat het je niet in de koude kleren gaat zitten als een bekende een einde aan zijn leven maakt
• dat het je een rijker mens maakt om compassie voor een ander te ervaren en levensvreugde voor jezelf
• dat er op warme dagen ook koude kleren zijn waar ik wél blij mee ben, in het kader van Ik ben niet gek, ik ben een raketje: