25 mei 2010

Impa's nieuwe zelfinzicht

Ik pakte een schoonmaakdoekje, liep de voordeur uit, knikte naar buurman P en de twee Jehova's getuigen waarmee hij al een tijdje bij zijn voordeur stond te praten EN DEED NET ALSOF IK BUITEN DE VENSTERBANKEN AAN HET AFSOPPEN WAS.

Als dat geen koploper is in de categorie 'Buurvrouw achter de geraniums' dan eet ik mijn sanseveria op. Maar goed, ik bén buurvrouw en ik héb geraniums. Ik ben er kennelijk niet van verschoond gebleven.

(Ik gniffel me suf.)

4 opmerkingen:

Maz zei

Hhahahahahahahahahahaha!!!! Ik gniffel heel hard mee. Voor je het weet heb je het over het weer.

Wenz zei

Natuurlijk wilde je gewoon de buurman met zijn Jehova's afluisteren, en daar had je nu eenmaal een smoes voor nodig: vensterbanken poetsen! Of zoals dat vroeger in de wijk waar ik opgroeide ging: iedere vrouw boven de vijftig had haar keuken zo ingericht dat je precies de hele straat bekeek als je aan tafel zat, en zodra er ook maar íets bewoog, deed je het gordijntje aan de kant om te neuzen, het snel loslatend als iemand jouw kant op keek. Om vervolgens de straat op te gaan in je schort en met de andere dames te bespreken wat je zojuist gezien had en vooral, wat een schande dat was. Maar ik draaf door. ;)

pepperfly zei

Hey...en vensterbanken HEBBEN nu eenmaal af en toe een stevige beurt nodig...

T'ke zei

Hahaha! Toevallig op je blog terechtgekomen en ik vond dit zeer grappig. Ik heb er op mijn blog ook een stukje over geschreven. Het heet 'zonde'... Je hebt een leuke blog!