26 april 2010

Territorium

'Heeft u alleen dat?' De man wees op de boodschappen van de vrouw achter hem. Ze had maar één artikel af te rekenen. 'U mag wel voor, hoor.' De vrouw tuitte haar lippen en schudde haar hoofd. 'Nee, hoor', zei ze. 'Bedankt.' De man zei: 'Ik heb vandaag goede zin, want mijn buren gaan verhuizen.' Hij nam het bordje tussen hun boodschappen weg. 'Ach', zei de vrouw. 'Ja, de vlag gaat uit', ging de man voort. Hij maakte met zijn lange lichaam aanstalten om haar door te laten. De vrouw bleef staan. Ik nam de bocht aan het eind van een rij schappen en liep weer weg van de kassa's. 'Het is echt heel vervelend', verkondigde de man met luide stem. 'Twaalf jaar lang...' Zijn stem stierf weg tussen de schappen. Ik was op zoek naar pannenkoekenmeel. En als ze het biologisch hadden, ook spek. En anders werden het pannenkoeken met ananas en appel. En met zoute kaas en stroop. Lange stroop, die van hoog boven je bord met goudbruine krullen neerdaalt op je pannenkoek.

3 opmerkingen:

Wenz zei

Er zijn van die gesprekken die je graag laat wegsterven buiten gehoorafstand. En als je dan op zoek gaat naar zoiets poëtisch als krullenstroop, dan heeft dat natuurlijk voorrang op alles. :)

Maz zei

Gek genoeg wil ik niet eens weten wat er twaalf jaar lang.... Wel wat voor pannenkoeken het zijn geworden.

Impa zei

@Wenz: Alles.
@Maz: Zulke lekkere dat ik de laatste stapel vanochtend als ontbijt heb gegeten.