17 april 2010

Impa fluistert een stapel levende have

'Je bent hondenfluisteraar, Impa.' Vriendin M. staat op en loopt naar haar keuken. Ze wijst naar een slappe bundel witte hond op mijn schoot. 'Ik heb haar nog nooit zo lang relext gezien.' Aan alle kanten hangen pootjes, staartjes en snuitjes langs mijn lichaam naar beneden. Mijn handen bewegen langzaam door vacht. Zachte oortjes. De slappe hond ligt er al uren. Nu vriendin M. is opgestaan, schiet haar andere hond in een crisis. Het beest is bang voor iedereen. Ik klop naast me op de bank, kijk een andere kant op en zeg zachtjes: 'Kom maar'. Ze kijkt nog een keer naar de keukendeur en springt dan op de bank. Een halve meter van me af zit ze, op haar hoede, een paar minuten lang. Dan verdwijnt ze ook naar de keuken. Op mijn buik voel ik tussen mij en de slappe bundel hond een zacht wolkje tevredenheid.

Ik vertel vriendin M. hoe ik al mijn hele leven katten wil en hoe er altijd een reden was om het uit te stellen. En of het nu niet toch gewoon tijd is.

We eten verse ananas en drinken witte wijn. En we praten over kunst, de liefde en koeknuffelen.

Later zet ik in het donker mijn fiets in de gang. Als ik mijn voordeur dicht wil doen, staat er een zwart-witte kat op de stoep. Hij is op weg naar binnen. Ik zak op mijn hurken en begroet het beest. Hij probeert langs me heen het huis in te glippen. Ik hou hem tegen met mijn knie. Hij klimt op mijn schoot en probeert over mijn schouder heen het huis binnen te komen. Ik kan hem nog net tegenhouden. Ik zet de kat neer, sta op en zet snel mijn been tegen de deurpost op de plek waar hij zich langs probeert te wurmen. Wat heeft dat beest? Voor ik het door heb, rent hij aan de andere kant langs me heen en loopt de gang in. Ik laat de voordeur open staan en ga hem achterna. Hij loopt door de gang, de keuken en het halletje naar de werkkamer aan de achterkant van het huis. Daar draait hij zich om en gaat me staan aankijken. Als ik met het beest op de arm terugkom bij de voordeur, staat er een andere kat in de gang. Hij heeft maar een paar centimeter staart, is helemaal zwart en heel breed. Hij staat wijdbeens op de deurmat en kijkt me aan. Hij verzet geen poot als ik de andere kat bij hem neerzet. Ik duw beide beesten naar buiten en doe snel de deur dicht.

Ik ken de katten in mijn straat. Deze twee had ik nog nooit gezien. Ik doe de deur weer open om te kijken waar ze heen gaan. De straat is leeg en donker. Ze zijn in geen velden of wegen meer te bekennen.

Volgens vriendin M is het een teken. Ze sms't 'Binnenkort zit jij op de bank met twee honden, twee katten en een koe.'

9 opmerkingen:

RIEKSTER zei

'Aan alle kanten hangen pootjes, staartjes en snuitjes langs mijn lichaam naar beneden.'

Prachtig.

quirk zei

Dan zou ik maar snel een grotere bank gaan kopen.

Maz zei

Wauw. Cool. Als je er een paar over hebt (vooral die helemaal zwarte) hou ik me aanbevolen. Niet tegen Splut zeggen hoor!

Polle zei

Als je nog eens een middag over hebt...Pip wil graag vrienden maken, maar pakt het nooit zo handig aan. Een hondenfluisteraar zou haar wel begrijpen.

En o ja, ik denk ook dat het teken is. Jij moet aan de beesten.

Marike zei

Ik denk absoluut dat het een teken is. En als ik even tussen de regels doorlees.. jij zelf ook, nietwaar?

Maar. Wat me blijft bezighouden, wat me misschien vreselijk dom doet lijken, wat misschien betekent dat ik vreselijk dom ben: Ik snap de titel niet.

Ik schrijf 'ounic' hieronder. En ik denk dat dat grieks is voor dom.

Impa zei

@Marike: Misschien betekent het wel dat ik mijn titels niet goed kies.
Levende have is vee. En we hadden het behalve die honden ook gehad over poezen houden en koeknuffelen (het knuffelen van koeien, niet het nuffelen van koek) Impa is dus niet alleen hondenfluisteraar, maar fluistert veel meer dieren. Poezen, vee... Een hele stapel.
Goed. Ik moet mijn titels beter kiezen.

Caroline Marike zei

Koek Nuffelen of Koe Knuffelen. *grinnik*

Ik zal mijzelf geen fluisteraar noemen, zeker niet. Maar dat met die koeien kan ik wel helemaal snappen. Ik zet in Frankrijk graag mijn auto'tje een middag langs de weg om in het gras tussen de koeien te gaan zitten. Dat. En verder niets.

Wat betreft je gependel van d'een naar d'andere kant van het land kan ik me voorstellen dat het voor 'Levende Have' in je huis niet helemaal het goede moment is. Maar het is wel heel fijn om katten te hebben. D'r kan een boel veranderen in 10 jaar. Ik. De omgeving. Maar die katten? Die hebben het allemaal gezien en zijn nog steeds dezelfde. Vind ik altijd zo bijzonder...

Levende Have. Ik wist het niet. Nu wel.

Wenz zei

Soms denk ik dat Impa's leven een sprookje is, vol van symboliek en verborgen betekenis. Dat ze daar twee katten met man en macht buiten moet houden, na zo'n beestvolle dag. En dat die dan in de nacht oplossen.

Al had die ene kat het dan amper, dit verhaal heeft zeker een staartje.

Impa zei

@Wenz: Gefeliciteerd met de woordspeling van de week! Haha! 'Al had die ene kat het dan amper, dit verhaal heeft zeker een staartje.'

Anyway. Dat denk ik ook wel eens, Wenz, dat mijn leven vol is van symboliek en verborgen betekenis. (Ik denk het eigenlijk van iedereens leven) En hoe beter ik leer kijken en luisteren, hoe meer betekenis ik in de symbolen ontdek. En het meest sprookjesachtige is misschien wel dat de tekenen en mijn intuitie het bijna altijd met elkaar eens blijken te zijn.