10 januari 2010

Impa en de vogelaar

Ik vroeg me al af waarom hij aan de tafel bij het raam zat met z'n fototoestel. De houtduif waar hij foto's van had gemaakt, was alweer weg. Die was helemaal naar het bord met vogelvoer vlakbij de gevel gekomen, waar alleen de dapperste - of hongerigste - vogels zich waagden, onder het balkon van de bovenbuurvrouw, waar het voer niet ondergesneeuwd raakt. Hij was uit de boom naar beneden gevlogen en het tuinpad afgelopen tot aan het huis, met z'n buik in de enkeldiepe, verse sneeuw. Hij was zo groot als een kleine kip, zijn veren bol opgezet tegen de kou, met een zachtroze borst en fluoriscerend blauwe veertjes in z'n nek.

Maar de houtduif was al weg, en mijn lief zat nog aan de tafel bij de tuindeuren.

Ik hoorde zijn camera klikken, keek op en zag dat de roodborst terug was in de druivenranken bij het raam. En toen wist ik het ineens. Die foto van die duif was geen incident. Voor wie met z'n camera gaat zitten wachten op een vogel, is het menens. Ik ben bang dat ik verkering heb met een vogelaar.

Snel, verstop de wekker.

P.S. Dat doettie goed. Ik ben heel verliefd op de fotograaf in hem.

7 opmerkingen:

Lian Reuvekamp zei

Ach, wat een schatje (de vogel bedoel ik :-))

pepperfly zei

Woooo. En dat zonder te dromen! ;-)

Maz zei

Leuk he, verkering met een natuurman. Gelukkig heb ik er ook een, anders was ik jaloers geweest.

Impa zei

@Lian: De fotograaf ook, hoor!
@Pepperfly: Ja, deze was echt. Zeker weten.
@Maz: Nou ja, natuurman... Het is meer een fotoman met zo'n gretige camera dat ook natuur eraan ten prooi valt.

incinta zei

Voor zo'n mooi plaatje moet je hem z'n rariteit meteen vergeven... 'k zou haast willen dat mijn lief het ook gaat doen, hihi!

quirk zei

Maar ook wel op de rest van hem toch?

sanneke zei

Poe, hij heeft wel een mooi vogeltje geschoten. (en beter met een camera dan....)

Liefjes worden alleen maar leuker door eigenaardigheden en eigenwijsheid, niet?