23 januari 2010

Impa en de singer-songwriter

Het mooiste aan Eurosonic was dit jaar misschien wel dat ik aan het eind van elke met muziek doordrenkte, geoordopte, doorgedanste en schorgefloten nacht lekker mijn eigen bedje in kon rollen. Gewoon omdat ik in Groningen woon. As you do.

Nee! Wacht! Het mooiste was niet dat ik in mijn eigen bed sliep, maar dat mijn lief en ik er 's ochtends wakker werden van gescharrel in de keuken. En dat we daarna voetstappen op de trap hoorden. Dat er gitaarnoten klonken en dat er een lied werd ingezet. Het was een serenade, en hij ging erover dat hij speciaal voor mij was. Niet voor mijn lief, maar voor mij. Een serenade! 's ochtends, in mijn eigen bed!

Er kwam een singer-songwriter de slaapkamer binnen. In zijn boxershort en T-shirt, met een handdoek over zijn schouders. Het was een bevriende singer-songwriter die de nacht blauwbekkend in de werkkamer had doorgebracht waar wel een bed onder het bureau past, maar waar volgens hem eskimo's in de kruipruimte wonen. De bevriende singer-songwriter ging op het bed zitten en zong nog even door alsof het niets was. Al die muziek, dat zingen, die stem, gewoon 's ochtends bij het wakker worden in mijn eigen kleine slaapkamer. Ik trappelde er opgetogen op los onder mijn grote schapendekbed, met een smile die aan beide kanten ruim over de randen van het bed heen stak.

Echt, mensen. Als livemuziek een zoet snoepje is voor mijn ziel, dan is een singer-songwriter aan je bed een grote kom zoete, glibberige hopjesvla met de allerpuurste hagelslag die je maar kunt vinden. Van Tony's Chocolonely, als het bestond. Met een zilveren lepeltje.

Mmmmmm.

7 opmerkingen:

incinta zei

Ik wil ook wel zo'n singer-songwriter aan mijn bed...

Frank zei

Als ik 's ochtends
wakker zou worden van
een man in boxershort

tokkelend op een gitaar
en een liedje zingend

dan denk ik niet
dat ik zo zoet reageer.

Emilie Kassenaar zei

Geniet er van, zo lang het nog kan!
Ik herinner me mijn serenade van dertig jaar geleden nog als de dag van gisteren. Wel van mijn eigen lief, overigens. Maar wat ik maar zeggen wil, zo'n moment gaat een leven lang mee!

pepperfly zei

Waaaa. Dat klinkt als een funky droom! Maar dan echt!

Tineke zei

Voor mij geen hopjesvla met van alles erop maar van die hele zoete gele glibberige pudding met een rood sausje erover!!!

Maz zei

Dat was vast beter wakker worden dan die stoffige klussers vanmorgen om 8.00 uur. Maar die zaten gelukkig niet op je bed met de cementmixer..

Impa zei

@Incinta: Wie weet! Vraag het op je verjaardag.
@Frank: Gaan we checken.
@Emilie: Woooo! Een serenade van je lief? Zucht...
@Pepperfly: En zelfs zonder in mijn arm knijpen.
@Tineke: Mmmmmmm. Griesmeelpudding met bessensaus. Dat is een goeie tweede in de categorie 'ouderwetse glibber'. Jammie.
@Maz: Ehm... Was dat dan een optie? *slaat zichzelf voor de kop* Die ene Fries had z'n cement best even op mijn logeerbedje mogen mixen, hoor.