02 december 2009

Impa en de woestijn (3)

Waarin Impa knabbelt aan Helder Weten en zich neerlegt bij de zwaartekracht


Heeft u dat ook wel eens? Dat u ergens terechtkomt waar geen taal of tijd bestaat en waar een soort helder weten is? Waar zich van alles voor je ogen afspeelt dat in de wereld om je heen niet gebeurt?

Wat zegt u?

Bioscoop?

Nee, dat bedoel ik niet helemaal. Het is meer een soort ultieme verbondenheid met het grote geheel der dingen. Laten we het voor het gemak maar even de werktitel 'visioen' meegeven. Mocht u nu het ongemakkelijke vermoeden krijgen dat hier zweverigheid in het spel is, dan mag u het ook bijvoorbeeld 'flow' noemen. Ik heb namelijk laatst van een arts en wetenschapper begrepen dat dat gezien wordt als managementterm, dus dat stelt u vast meer op uw gemak. 

Ik mag er af en toe van proeven, die flow, maar niet zonder slag of stoot. Het zit namelijk achter een deurtje dat ik meestal niet kan vinden. Goed verborgen achter de Ruis van de wereld en het Gonzen in jezelf. U weet wel. Dagelijkse beslommeringen, luidruchtig hoofd en een portie onderbewuste mechanismen dat roet in het eten gooit, zoals angst. Vreselijk jaren '90, ik weet het, maar leg dat maar eens uit aan het onderbewuste.

Anyway. 

De woestijn is een shortcut naar dat deurtje. En dat niet alleen: als je nietsvermoedend aan komt zwoegen in je cadans van zwijgend lopen, blijkt het al wijdopen te staan en komt er al lang en breed van alles doorheen gestroomd. Het visioen is al in volle gang; je hoeft er alleen nog maar popcorn bij te kopen en er gemakkelijk voor te gaan zitten. (Wat ben ik toch goed in metaforen.) 

En zo kon het gebeuren dat ik in de woestijn liep, zweeg en zag dat het goed was. 

Wat ik na een dag sjouwen door de woestijn trouwens ook al meteen heel Helder begon te Weten, was dat het zo niet langer kon met die stenen. Want hoeveel je ook van stenen houdt, het zijn er in de woestijn een paar ontelbaar miljard en als je ze allemaal mee wilt nemen, komen er toch praktische bezwaren om de hoek kijken. En zo bereikte ik op dag 1 naast het Helder Weten ook al managementoverwinning nummer twee: Loslaten.  Ik koos elke dag een paar stenen en liet de rest liggen. 

En op de allerlaatste dag kreeg ik van de Sahara een rode steen in de vorm van een hartje.

12 opmerkingen:

sanneke zei

Ik dacht dat ik het stuk door de woestijn het minst interessante deel van onze reis zou vinden, maar wakker worden in een bus vol slapende Mexicanen, het ochtendlicht over de woestijn die gevuld was met de prachtigste kleuren... Ik had nooit eerder gehuild om een landschap. Het is al bijna 10 jaar geleden, maar dat moment is in mijn hart gebrand. Dat was het cadeau van de woestijn aan mij, maar het cadeau dat jij kreeg is ook werkelijk prachtig.

pepperfly zei

Oh, KANONNEN! Om het eens even over Ware Liefde te hebben...

Impa zei

@Sanneke: Hee hallo hier!
Ik snap wat je bedoelt. En ook dat het bij je blijft.
@Pepperfly: Jaaaaa! Ware liefde! Ik heb de steen aan mijn lief gegeven, ik hoop dat hij er ook zo over denkt.
En die term 'Kanonnen' was ik vergeten. Dank je wel daarvoor, het is met onmiddellijke ingang mijn lievelingsuitroep.

Impa zei

@Pepperfly: Kanonnen!

sanneke zei

Dank! Ik kom via Kaalslog. Ik was laatst al eens wezen spieken hier en toen had je me ook al meegenomen, terug naar de woestijn. Nu weer, dus nu moest ik mijn woestijnliefde ook maar eens bekend maken.

Emilie Kassenaar zei

Nooit een echte tocht door de woestijn gemaakt...maar wel (vanuit Dubai) van een zonsondergang in de woestijn genoten. Het was schitterend en inderdaad een bijna spirituele ervaring! Maar dát kan ook aan de bijgeleverde champagne gelegen hebben natuurlijk....

Impa zei

@Sanneke: Leuk! Welkom.
@Emilie: Ja, champagne doet ook goede dingen met het leven.

Splut aka OLM zei

Stinkend jaloers en blij met (alweer) zo'n briljant fijn logje.
Ik dacht laat ik dat maar even neerreageren hierzo.

quirk zei

Ok, that's it. Ik moet ook naar de woestijn.

Impa zei

@Splut: Dank! Ik ben altijd blij met neerreageren.
@Quirk: Er volgt nog eeeeen woestijnstukje. Speciaal voor jou, maar dat is dan ook echt het laatste.

quirk zei

Haha, yes! Ik voel me vereerd!

Maz zei

Wauw. Van loslaten krijg je liefde. Ga ik ook eens proberen. Misschien lukt het ook zonder woestijn.