09 november 2009

Impa en het mannetje op de trap

Halverwege de trap woont een mannetje. Hij zit daar en giechelt. Ik weet niet of hij echt zit: misschien zweeft hij wel of is hij aanwezig of zit hij een beetje verspreid geplakt rond de muren en het plafond. Ik weet niet hoe dat precies werkt bij dat soort mannetjes. Maar hij woont dus op de trap en hij doet je pijn. En daar giechelt hij dan om. Met pretoogjes. Als je de trap oploopt, geeft hij je een zetje omhoog zodat je je hoofd stoot aan het veel te lage plafond. Als je de trap afkomt, laat hij je uitglijden op je sokken en je een paar treden naar beneden stuiteren op je hielen. En als je bij het op- en aflopen van de trap heel voorzichtig bent omdat ze jou niet zomaar te grazen nemen, zorgt hij dat je jezelf bij het praten in je gezicht krabt of dat je jezelf in je oog steekt met iets wat je in je handen hebt.

Hij doet dat omdat hij vindt dat je jezelf te serieus neemt. Omdat je zo hard werkt en probeert om het leven voor jezelf en anderen zo aangenaam mogelijk te maken. Omdat je je zorgen maakt om het milieu, het grote leed en de algehele energiehuishouding der dingen. Dat vindt hij zelf ook allemaal heel belangrijk, maar hij weet ook dat je er af en toe even afstand van moet nemen. Of hij vindt dat er een ander perspectief in je schuilt dat erom vraagt eens flink losgeschud te worden. En daarom doet hij je pijn en dan lacht hij heel hard.

En als je dan verontwaardigd om je heen kijkt, zie je hem op de trap zitten gniffelen. Met pretoogjes. Dan ben je heel even afgeleid van het grote geheel der dingen en met beide benen terug in je lijf. En dan kun je weer verder. Naar boven, waar het maanlicht door het raam schijnt, of naar beneden, waar de vaatwasser spint.

Dan wrijf je over de zere plek, schud je je hoofd, voel je de pijn en lach je even om jezelf. Als je doorloopt, lach je ook even naar het mannetje.

En dan geef je hem een ferme rotschop.

11 opmerkingen:

Emilie Kassenaar zei

Volgens mij ben je een fan van Midas Dekkers ;-)) Je schrijft haast nog leuker!

Wenz zei

Ha, zo'n mannetjes duiken altijd op de raarste plekken op. Zorgen ervoor dat je al struikelend plots weer weet dat je een lijf hebt, en hier bent, en dat dat soms even genoeg is. Prachtverhaal, ik zie het rottige kereltje helemaal voor me. :)

Riekster zei

Gaaf.

Maz zei

O nu snap ik het! Wij hadden zo'n mannetje in de fles rode wijn. De glazen waar de wijn in zat vielen namelijk steeds om.

rudy kaals zei

schoon schoon!

*bedenkt dat ik nog steeds een pakket naar Impa posten moet.. foei!*

Tineke zei

Beter zo'n mannetje in de meterkast dan op de trap!?!?
Alleen bij insiders is hij bekend.

pepperfly zei

Het is maar goed dat het zo'n KLEIN mannetje is. Anders doet die rotschop je OOK nog zeer...

Impa zei

@Emilie: Jemig, wat een compliment. Dank.
@Wenz: Zo gaat het maar net. En ik zie hem zelf ook voor me. Ik kan hem bijna horen gniffelen.
@Riekster: Van jou een heel groot compliment :-)

Impa zei

@Maz: Klopt! Daar zitten ze ook in! Vooral bij mijn lief op het lichte tapijt. Pffffff. Vermoeiend.
@Rudy: Dank! (En: niets moet!)
@Tineke: Dat was een heel ander soort mannetje. Die zou je in ieder geval geen pijn doen :-)
@ Pepperfly: Hahaha!

rudy kaals zei

es war schon unterwegs impa ;)

jack of hearts zei

Heel leuke invalshoek, ik heb ook meteen een voorstelling van dat etterbakje, dat krengetje waar je stiekem ook wel een klein beetje van houdt. Wat niet wegneemt dat die rotschop ook recht uit het hart komt.