11 augustus 2009

Impa neemt afscheid (1)

Hoe neem je afscheid van een stad? Misschien door te beseffen dat je een stamkroeg niet uitkiest, maar dat die op een goede dag het label ineens verdient omdat je er gewoon al jarenlang zoveel tijd doorbrengt. Door te weten dat elke straat, elke bocht, elk park en elke boom een herinnering herbergt. Door je te realiseren welke plekken moeilijk te vervangen zijn. Door je goed te herinneren hoe het leven er is geweest.

Iemand zei tegen me dat hij zich in Utrecht anoniem wist onder de mensen, maar gekend door de stad. 'Ik ken de straten en de gebouwen en zij kennen mij. Ik mag hier rondlopen.'

Maar eigenlijk neem ik niet echt afscheid. Ik laat die 16 jaar in Utrecht in dankbaarheid voor wat ze zijn. Dat ik ergens anders ga ademhalen, eten, wonen, slapen, werken en minnen verandert niets aan de stad, noch aan mijn tijd hier met alle herinneringen die erbij horen. Ook als ik hier zou blijven, bleef dat verleden immers onveranderd. En de stad zelf blijft onder handbereik. Er blijven hier armen voor me geopend en bedden gespreid.

Of ik de stad ook echt zal missen, moet nog blijken. Dat ik ervan hou, dat staat vast.
Het was mooi.

Prachtig.

8 opmerkingen:

Wenz zei

Wat een mooie ode aan jullie gezamenlijke leven, Utrecht en jij. Je neemt je herinneringen inderdaad mee, dat neemt niemand je af. En nu heb je de kans in een verse stad nieuwe herinneringen te maken! :)

pepperfly zei

Je bouwt immers op herinneringen. Ben benieuwd welke je elders gaat maken..

juna zei

Ook daar doe je niets aan. Een keer is het klaar, nietwaar? Toch. Erg jammer dat ik nu nooit zal weten of Impa wél of níet in mijn buurt woonde. Ik denk het wel. Maar weten zal ik het nooit.

rudy kaals zei

Wel een mooie manier om afscheid te nemen zo. Ik heb EHV aan het eind echt uitgekotst.. waar ga je eigenlijk naartoe?

Impa zei

@Wenz: Ja, heerlijk.
@Pepperfly: Goeie! En ook plannen.
@Juna: Daar moet dan misschien toch een privédetective voor worden ingehuurd...
@Rudy: EHV? Ehm... Eindhoven? En waar ik naartoe ga? Rapapaaaa... Dat moet natuurlijk literair verantwoord langzaamaan opgebouwd worden. Eerst het afscheid.

Anoniem zei

7 jaar geleden nam ik afscheid van 11 jaar Utrecht. Ik werd er volwassen, ik kende er liefde en geluk. En och, wat moest ik wennen aan mijn nieuwe stek, wat miste mijn statsie. Dat gevoel slijt, maar jammergenoeg de innige band met de stad ook. Nieuwe winkeltjes en restaurantjes schieten als paddenstoelen uit de grond en als je er niet meer dagelijks komt vervreemd de stad langzaam van je. Maar desalniettemin.....de mooiste en liefste stad van het land. Succes met verhuizen.

Impa zei

@anoniem: Zo gaat het inderdaad. Ik ben er nog niet eens weg en verbaas me er nu al over dat er zo vreselijk veel nieuwe tentjes bijkomen. Gister in de Twijnstraat nog. Je let een paar maanden niet op, en PLOEP! Overal nieuwe paddestoelen.
Gelukkig gaat vervreemding van de ene plek gepaard met de kennismaking met een andere.

Maz zei

Mooie jaren in Utrecht, hè. Jij en Utrecht, jij en ik in Utrecht. LBC. Zolang ik hier blijf blijven we herinneringen in Utrecht maken. En nieuwe daar waar je heen gaat.

(hee nu heb ik een toepasselijk controlewoord: blessina. Dat wens ik jou)