14 juli 2009

Impa en de proporties

Middenin mijn storm van veel werk, onregelmatige tijden, een onverwachte verliefdheid  die me met al z'n zachtheid verlokt en verleidt, huizenjacht, toelatingsexamen, stukken verzamelen, handtekeningen zetten, telefoontjes plegen, vele kilometers op de snelweg, het langzaam dagende besef dat vertrekken niet alleen ergens naartoe gaat maar ook ergens vandaan, slaaptekort en vele kleine rondedansjes van geluk, werd ik ineens om mijn oren geslagen met de onverzettelijkheid van het grotere perspectief. Dat stapte bij me binnen met een bolle buik en grote borsten en haar glimlach kwam niet van haar gezicht maar uit elke vezel van haar zwangere lijf. Ineens begreep ik het, voor het eerst zag ik het zelf, van dat stralen dat zwangere vrouwen schijnen te doen. Dat dat van binnenuit komt en ze een schoonheid verschaft die nooit cosmetisch kan zijn maar een soort goddelijk geheim is. Vriendin H. was altijd al van licht, maar leek er nu ook op te lopen. Vriendin K. heeft net haar dochter gebaard, Vriendin M. draagt een gezonde zoon en Vriendin C. kreeg te horen dat ze geen kinderen kan krijgen. Het zet ieder afzonderlijk leven hartstochtelijk of juist hartverscheurend op zijn kop en is toch in het grote perspectief der dingen de normaalste zaak ter wereld. Minnen, baren, sterven.
Liefhebben, voeden, loslaten.

Borsten, buik, strakgespannen huid. 

Ze zat naast me met de zwaarheid en de rust van een zwangere vrouw en liet me zitten met mijn hand op haar buik. Met al mijn energie zo dicht bij dat nieuwe wezen. Ik probeerde nog om iets zachts in mijn hand te leggen, om het schoon te houden, maar iemand was me voor. Er bewoog iets in die buik en in een snelle verschuiving van de werkelijkheid balde de hele wereld en alles daaromheen zich heel even samen onder mijn hand. En dijde weer uit, eerst tot z'n oude proporties en daarna ver ervoorbij. 

De oudste waarheid schuilt in de buik van een zwangere vrouw. 

7 opmerkingen:

quirk zei

Dat zeg je weer prachtig Impa!

jet zei

*SMACK*

Polle zei

Het is een levensthema. Letterlijk en figuurlijk. Mooi.

juna zei

Ja. Ja. *Zwijg*
Ik ben onder dezelfde indruk.

Frank zei

Moet je eens bij mij
op het werk komen zitten.

Inknippen, uitscheuren,
keizersnedes door schaamhaarterritoria.

Plankjes in de koelkast
gereserveerd voor kolf-flesjes

en in de pauze ingeslagen luiers
zes pakken hoog naast mijn computer.

Om nog maar te zwijgen van
onuitgeslapen koppen en vervelende
ouderschapsverlofperikelen.

De oudste waarheid is
niet altijd leuk.

Hoe poëtisch je het ook
ter wereld bracht.

;)

Impa zei

@Quirk: Dank
@Jet: Een dikke, bolle smak terug
@Polle: Dank. Ja, levensthema. Bijzonder en normaal tegelijk. Wonderlijk is dat toch.
@Juna: :-)
@Frank: Hahaha! Ja, het grootste geheim moet natuurlijk wel blijven zitten. Zodra het gebaard is, wordt het een dwingende tiran :-)

Maz zei

Mooi, mooi, driewerf mooi! Zwangere vrouwen en dit stukje!