18 augustus 2008

De bamboe op zondag

Als het waait, ritselt de bamboe op het balkon. Dan ruisen de halmen in de wind en zetten alles om zich heen in beweging. Ik denk altijd dat ik de bamboe zie glimlachen.
Zondag regende het. Het water viel rustig en recht naar beneden. Een geometrisch patroon van zilvergrijs op een achtergrond van groene stilte. Door de dikke waterdruppels bewogen de bamboeblaadjes op en neer. Er sprongen flitsjes licht vanaf. De bamboe stond rechtop in de regen en speelde piano in de lucht met honderd groene vingertjes.
Ik lag op de bank met een zeldzaam soort tevredenheid en voelde de vochtige buitenlucht vlak buiten het raam. Ik lag daar en ik las mijn boek. En af en toe keek ik een tijdje naar het concert van de bamboe.

2 opmerkingen:

Ell zei

Een écht wat-is-het-leven-toch-mooi stukje.

Marjan zei

Mooi geobserveerd en mooi beschreven.