04 juli 2008

Impa in de Zweedse nacht

Impa staat buiten. Het is windstil. Mijn blote voeten op een kale rots die uitsteekt boven het gras om me heen. Het is middernacht. Het zwarte silhouet van dennenbomen steekt af tegen de lichtblauwe lucht. Boven mijn hoofd gaat het lichtblauw over in het diep, diep donkerblauw achter me. Mijn bed staat klaar in een huis van rood hout met witte kozijnen. Ik sta stil op de rots. Ik kijk en luister. Ik hoor helemaal niets. Ik luister nog eens. Niets. Oorverdovend, overdonderend. Stilte met de geur van dennebomen en de smaak van water uit een bron.
En ik zwijg. Ik ga liggen in het schone bed in het rode huis met de witte kozijnen en denk dat het me nog kent. Van al die andere jaren. Er slaapt een hond met een woeste vacht en hagelwitte tanden. Er slapen twee kinderen vlak onder het dak. Er zijn oude vrienden. Ik lig en ik zwijg. Met de geur van dennen vlak buiten mijn raam.

4 opmerkingen:

Maz zei

Impa! Je bent daar al! Wat een prachtig beeld. Ik krijg er verlangen van. Ik ga dat ook zoeken in Ierland. Maar dan met nieuwe vrienden want ik ken daar nog niemand. Kus Maz

Impa zei

@Maz: Ja! Verlangen. Dat ken ik. En dan eemaal jaars hier stillen. Nog net geen melancholie, want dat is onvervulbaar. Vooral die stilte raakt me. Geen snelweg onder m'n balkon. Ha det bra in Ierland!

Maz zei

Ja, ik hou mn bh aan in Ierland. Goed dat je 't zegt... hihi.

jet zei

gheghe