13 juli 2008

Het meisje in de gang

Vannacht zat er een meisje in de gang. Ze zat bij de deur van de overbuurman en huilde. Ze praatte, klopte zachtjes op zijn deur, zat daar en snikte, met gebogen hoofd. Ik keek een tijdje naar haar door het kijkgaatje in de deur. Toen ik vanochtend wakker werd, was ze weg.
De overbuurman zet twee stoeltjes buiten op het grasveld voor de flat. Hij heeft een barbecue aangestoken. Hij legt er een paar worstjes op en dekt een tafeltje voor twee. Als ze naar buiten komt, zie ik dat zij het is. Haar lange, blonde haar hangt los. Het is nat.

11 juli 2008

Impa spreekt ook Zweeds

Zweedse man van 70: 'Wat heb je kleine voeten voor je lengte.'
Impa: ' Maat 36.'
Zweedse man van 70: ' Val je vaak?'

10 juli 2008

Impa kijkt naar foto's


© Gunnar Smoliansky


Impa was in Stockholms culturele centrum Kulturhuset. Er was een fototentoonstelling van Gunnar Smoliansky, One Picture at a Time. Een eindeloze verzameling foto's van Stockholm en van Smoliansky's persoonlijke omgeving, genomen in de loop van de afgelopen 50 jaar en willekeurig gerangschikt. Van de buurten van de stad, de mensen op straat, Smoliansky's vrouw, een schommel in een park, de schaduw van een boom, een spijker aan de muur, een vlieg op de vensterbank. Allemaal in zwart-wit en van een prachtige zachtheid. Omdat ze allemaal op zich niet meer zijn dan een foto, een waarneming, een oogopslag, maar samen een tijdsbeeld vormen van een stad. En van de persoonlijke levensloop van een man met een ongelofelijk liefdevol oog voor detail in de wereld om zich heen.

Als de foto's me niet al gelukkig maakten, had de ruimte dat wel gedaan. Op de bovenste verdieping van Kulturhuset ligt de tentoonstellingsruimte uitgestrekt tussen een gladde, houten vloer en een industrieel plafond van buizen en lampen. Het is er niet hoog, maar dat wordt goedgemaakt door de diepe ruimte en het licht van buiten. Aan de ene zijwand valt het licht uit dakramen van boven op de kale betonnen muren. In de tegenoverliggende wand bieden ruiten van vloer tot plafond uitzicht op hartje Stockholm. (Een strakke bank in een uitgestrekte ruimte, omgeven door beton en overgoten met licht? Waar kan ik dat kopen voor thuis?)

06 juli 2008

Zomerhuis




04 juli 2008

Impa in de Zweedse nacht

Impa staat buiten. Het is windstil. Mijn blote voeten op een kale rots die uitsteekt boven het gras om me heen. Het is middernacht. Het zwarte silhouet van dennenbomen steekt af tegen de lichtblauwe lucht. Boven mijn hoofd gaat het lichtblauw over in het diep, diep donkerblauw achter me. Mijn bed staat klaar in een huis van rood hout met witte kozijnen. Ik sta stil op de rots. Ik kijk en luister. Ik hoor helemaal niets. Ik luister nog eens. Niets. Oorverdovend, overdonderend. Stilte met de geur van dennebomen en de smaak van water uit een bron.
En ik zwijg. Ik ga liggen in het schone bed in het rode huis met de witte kozijnen en denk dat het me nog kent. Van al die andere jaren. Er slaapt een hond met een woeste vacht en hagelwitte tanden. Er slapen twee kinderen vlak onder het dak. Er zijn oude vrienden. Ik lig en ik zwijg. Met de geur van dennen vlak buiten mijn raam.