07 mei 2008

Impa snapt de grap niet

Verderop op de gang hoor ik iemand brullen. Ik ben eraan gewend, maar krimp toch even in elkaar. Eens per week werk ik in alle vroegte bij een bedrijf dat iedere ochtend allang draait als de meeste mensen nog op één oor liggen. In de zomer begint de zwarte hemel net blauw te kleuren als ik ernaartoe rijd, maar in de winter zit mijn dienst er alweer bijna op als het buiten goed en wel licht is. De gangen zijn op dit tijdstip leeg, omdat de massa kantoorpersoneel er nog niet is. De lichten zijn nog niet allemaal aan. Het lijf wordt op gang geholpen met warme kopjes koffie, de hersenen draaien op volle toeren om te presteren in wat het bioritme duidelijk definieert als nacht. De wereld is nog niet ontwaakt.
De paar mensen die er al wel zijn op mijn verdieping, hebben het tot kunst verheven om iedere keer dat ze elkaar tegenkomen op de gang, keihard elkaars naam te schreeuwen. Ik weet heus wel dat ik niet altijd snap wat iedereen nou altijd overal zo grappig aan vindt, maar deze keer kan ik toch niet de enige zijn die er de lol niet van inziet? Of het moet zijn dat ze het al jarenlang volhouden. Want ik moet bekennen dat ik er daarom af en toe stiekem om moet glimlachen de laatste tijd. Ondanks mijn ergernis. Want irritant is het.

4 opmerkingen:

maarten zei

Het soort grappen dat alleen leuk is als je eraan meedoet...

Hans zei

IMPAAAA!!!! hahahahaha :P

Impa zei

@Hans: *knarsetand*

Wenz zei

Hahahaha, ik denk dat ik wel snap wat er zo irritant leuk aan is. Het Mag Niet. En dat, lieve Impa, is reden genoeg om keihard door de gangen te schreeuwen. Of je nu vier of vierenveertig bent. :D