25 oktober 2007

Het romantische hart van Impa

Ik zal u iets bekennen. Als Impa nou gewoon eens mocht kiezen, wilde ze tussen alle rekeningen, reclames en kranten wel een liefdesbrief in haar bus. Zo eentje waar je stiekem al je hele leven op hoopt. Eentje die al het vergeefse wachten op al die uitgebleven Valentijnskaarten in één klap goed maakt. Niet dat ik trouwens aan Valentijnsdag doe, hoor. Dat is net zoiets als dierendag of secretaressedag. Als je het de moeite waard vindt om één dag per jaar lief te zijn voor je huisdier of je secretaresse, kun je dat net zo goed altijd doen. Alsof dat hondje doorheeft dat je op dierendag een strik om een bot hebt gebonden als je hem de rest van het jaar eigenlijk een beetje verwaarloost omdat je je iedere dag opnieuw voorneemt om morgen echt die lange wandeling nou eens te gaan maken. Alsof het de uitgebluste secretaresse nieuw leven inblaast als je haar op secretaressedag een bos bloemen onder de neus houdt terwijl je haar de rest van het jaar afsnauwt. Anyway, ik dwaal af. Die liefdesbrief. Ik droom natuurlijk stiekem van een liefdesbrief waarvan de tranen me in de ogen springen. Zo'n brief die alleen in films en in sprookjes voorkomt, omdat hij over echte liefde en engelen en prinsessen gaat. En dat is Impa bepaald niet. Maar het is wel lekker om te dromen dat er iemand bestaat die jou zó lief vindt dat hij je zo'n liefdesbrief schrijft. Dat houdt de romantische mens een beetje op de been, zeg maar. Qua zwijmelend vrouwenhart en zuchtend glimlachen. Ik hou gewoon mijn brievenbus dapper in de gaten. Je weet immers maar nooit. Dat is trouwens ook elke dag een feest hier, want tegenwoordig is er iemand die de hoorn van haar deurbel niet goed op de haak heeft hangen in haar flat. Ik weet niet waar in het gebouw ze woont, maar je kunt haar bij de brievenbussen al weken horen rommelen. Ik hoor haar afwassen, ik weet wanneer ze televisie kijkt, ik weet dat ze soms om half vijf 's ochtends nog op is en het leukste is dat ze bijna de hele dag door zingt. Heel uitbundig en vooral heel vals. En als u wilt weten waar Impa ondertussen nog meer heel blij van wordt, kijkt u dan maar naar het plaatje. Een knap staaltje retail therapy, al zeg ik het zelf.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Impa ik word helemaal blij van je!

P

Hans zei

Wauw, dat zijn laarzen die het gebrek aan liefdesbrieven meteen helemaal goedmaken.