25 juli 2007

Impa en de surströmming

Het is gelukt! (klikkerdeklik) Impa is toegetreden tot het kleine leger van surströmming-ingewijden en heeft het overleefd. Op de langverwachte dag zijn we naar het plantsoentje naast de flat in Stockholm getogen. Met papieren bordjes en bekertjes en een bontgeruit kleed hebben we een picknicktafel gedekt. Er was eten en drinken in verschillende maten van traditioneelheid, en hoe de middag verder ook uit zou pakken, de prijs voor Pittoreske Picknick van de Maand was binnen. Om het geheel af te maken, hadden we zes authentieke Zweden bij ons. Eigenlijk gaf hun aanwezigheid nog het grootste surströmming-effect. Mijn dappere lief ging het blik openmaken - eerst doorboren in een plastic zak voor het geval er stinkend vocht uit spuit- en ik zat naast hem in het gras. De Zweden (ik begon steeds meer te twijfelen aan hun authenticiteit) stonden in een ruime cirkel om ons heen. Biertje in de hand en klaar om weg te stuiven. Af en toe kwam er eentje dichterbij om op een meter afstand theatraal te snuiven en dan werd er heel moeilijk gedaan met wapperende handen, kokhalsgeluiden, scheldwoorden en stukjes heen-en-weer-geren met een paniekerige blik in de ogen, totdat ze hun plaats in de cirkel weer hadden ingenomen. Ik vond het allemaal wel meevallen. Het stonk behoorlijk, maar niet om van te kotsen. Het zag er vies uit en voelde glibberig, maar dat is ook wel leuk spannend. Het ergste vond ik eigenlijk de teleurstelling over de smaak. Ik heb het gegeten zoals het hoort, op dun brood met plakjes gekookte aardappel, bieslook, zure room en een gesnipperd uitje, maar het was gewoon niet lekker. Ik had me verheugd op een fijnproeverssmaak waar ik met mijn avontuurlijke karakter natuurlijk meteen voor zou vallen. Zoiets als een stinkende kaas, glibberige oesters, oerzoute drop, rookbier. In plaats daarvan was het eigenlijk gewoon muf en vies. Daar stond dan wel weer tegenover dat het nog een hele leuke middag werd. We zijn aan die roodgeruite picknicktafel in het middagzonnetje onder die boom luidruchtig en liederlijk dronken geworden. En toen hebben we verstoppertje gespeeld.

3 opmerkingen:

Hans zei

Dat is het mooie van het leven. Als het allemaal wat tegenvalt, kun je altijd nog verstoppertje gaan spelen.

Impa zei

:-)

Hans zei

Al meer dan een week geen nieuwe post. Misschien is de surströmming toch niet helemaal goed gevallen. Of Impa is niet gevonden bij het verstoppertje spelen en zit nog steeds in haar perfecte verstopplektje...