16 juni 2007

Rare actie met een oog

Als klein meisje ging ik altijd met m'n moeder mee boodschappen doen. Bij de slager was het leuk, want daar zat ik op een houten bankje bij het raam te kijken naar de potten appelmoes en blikken snert in de vensterbank. Die hadden een mooi etiket. Als je weer wegging, kreeg je een plakje worst. Op een dag stond er tussen de andere grote mensen in de winkel een man die me aankeek. Toen ik terugkeek, deed hij heel snel één oog even dicht en toen weer open. Daarna keek hij me weer met beide ogen aan. Ik was verbluft. Ik vond het een hele rare actie. Bovendien werd er duidelijk een reactie van me verwacht, maar ik had geen idee wat. Ik heb m'n plakje worst naar binnen gepropt en m'n moeder meegetrokken, de winkel uit. Dagenlang heb ik lopen proberen of ik dat ook kon, met één oog, zonder m'n gezicht te vertrekken. Nu ben ik groot en kan ik het echt heel goed, knipogen. Maar ik doe het nooit zomaar naar vreemde kindertjes.

Geen opmerkingen: