15 juni 2007

Impa gaat naar Stockholm

Ik ben au pair geweest in Engeland. Na de middelbare school, in 1992. Ik zat er in een middelgroot dorp, in een gezin met twee grote kinderen. Het was mijn taak om aanwezig te zijn als de kinderen thuis waren en verder moest ik schoonmaken en strijken. Er waren best veel au pairs in het dorp; vooral Franse en Zweedse meisjes. We droegen allemaal in meer of mindere mate zorg voor een huishouden en kinderen maar deden er ook veel naast. We gingen twee dagen in de week met de bus naar een naburige stad voor taalcursussen, gingen wekelijks samen sporten en kwamen eindeloos bij elkaar op de thee. Bovendien waren we op donderdag-, vrijdag- en zaterdagavond te vinden in de plaatselijke kroeg, waarna we steevast eindigden in de enige nachtclub die het dorp rijk was. We waren net van school en voor het eerst losgelaten in de grote wereld zonder het toeziend oog van ouders. We waren ongebonden en hadden in dat dorp geen verleden of toekomst, waardoor we tijdelijk konden zijn wie we maar wilden: we waren dat jaar allemaal stoerder, grappiger en slimmer dan we thuis ooit hadden durven zijn. Voor de plaatselijke jongens waren we de nieuwe jaarlijkse lichting van een stroom frisse en risicoloze buitenlandse meiden. No strings attached.
We hebben als au pairs in die tijd hechte banden met elkaar gesmeed. We voelden ons met elkaar verbonden omdat we allemaal ver van huis waren en hadden elkaar nodig voor steun, gesprekken, gezelschap en vooral veel lol. Een van die meiden, de Zweedse M, is nu nog steeds een vriendin van me. We hebben elkaar de afgelopen 15 jaar ieder jaar opgezocht: in de tijd dat ik studeerde en op mezelf woonde maar altijd platzak was, kwam zij jaarlijks bij mij langs, daarna kreeg zij kinderen en bezocht ik haar ieder jaar. We schrijven elkaar al 15 jaar brieven. Echte brieven, van papier, met versierde en beschilderde enveloppen waar ik altijd blij van word als ik ze op de mat zie liggen. Vier jaar geleden vroeg haar moeder me of ik in de zomer op hun huis wilde passen. Zij en haar man gaan iedere zomer twee maanden naar hun vakantiehuis en zouden blij zijn als hun flat in Stockholm in die periode bewoond was en iemand voor de planten en de post kon zorgen.
En zo is het gekomen dat ik iedere zomer m'n koffer pak, m'n werk meeneem op m'n laptop en twee maanden in Stockholm ga wonen en werken. Maandag is het weer zover. Dan begint mijn vierde Zweedse zomer. Ik heb er ongelofelijk veel zin in.

Geen opmerkingen: