26 april 2007

Grimlach

Bij de benzinepomp staat er weer een. Zo'n wildvreemde man die zegt: “Lach eens, joh. Zo’n slecht humeur heb je toch niet?” Nou loop ik best vaak een beetje voor me uit te glimlachen hoor, ik ben ook de beroerdste niet. Maar waarom zou ik lachen naar een vreemde man als die me niet aan het lachen maakt en ik er niet mee wil flirten? Wat denkt zo’n type nou? Wil hij gewoon een leuk zomerdecor van wildvreemde, lachende vrouwen? Of denkt hij echt dat we de natuurlijke aandrang hebben de hele tijd tegen iedereen te glimlachen? En dat wie dat niet doet, een slechtgemutste bitch is die haar automatische glimlach moedwillig onderdrukt? Om hem te pesten? Terwijl ze het eigenlijk aan hem verschuldigd is spontaan naar hem te lachen omdat hij stomtoevallig bij haar benzinepomp staat als ze uit haar auto stapt?
En dan nog! Als ik al om een of andere absurde reden zou willen glimlachen naar alle vreemde mannen, ook al is er niets grappigs, ben ik met m’n gedachten ergens anders en heb ik er net een werkdag op zitten, dan kreeg ik dat lichamelijk gewoon niet voor elkaar. Weet je wel hoeveel mannen buiten rondlopen? Ik heb gewoon geen tijd om iedereen aan te kijken en vriendelijk toe te lachen. Bovendien hou ik dan geen kaakspieren over.
Ik kijk hem zo neutraal mogelijk aan. "Jij lacht toch ook niet?” “Ik lach de hele dag", zegt hij. “Ik zie er anders niks van”, zeg ik. Hij trekt meteen een grimas. “Maar dit is nep”, zegt hij erbij. Ik blijf hem aankijken en vraag: “Zal ik dan ook even nep lachen? Wil je dat graag?” Ik trek dezelfde wanstaltige grimas en draai me om naar m'n auto. De man loopt door naar z'n collega’s bij de ingang van het tankstation. Ik hoor de oudste van de twee tegen hem zeggen: “Doe eens normaal, joh. Ze hoeft toch niet de hele dag tegen iedereen te lachen?” De man krimpt een beetje. Ik begin medelijden met hem te krijgen.
Als ik ga afrekenen, loop ik langs de mannen. Ik zet mijn grimas weer op. De oudere collega zegt: “Van mij hoef je niet de hele dag te lachen hoor, daar lig ik echt niet wakker van.” Kijk, die snapt het tenminste. Ik glimlach en werp hem een kusje toe. “Dát kunnen we wel heel goed gebruiken”, lacht hij terug.

1 opmerking:

Tas zei

owww jaaaaaa!!! Leuk!!