27 april 2007

Dennis

Misschien is een van de ergste dingen die mij ooit zijn overkomen wel dat ik héél even op vakantie ging en dat ze toen Dennis hebben doodgestoken. Dennis had tweeënhalf jaar op het plein gewoond en mijn hart gestolen. Net als dat van vele andere meiden. Eigenlijk wisten we allemaal dat hij een hopeloos geval was. Hij had een liefdeloze jeugd gehad en vele misstappen begaan. Hij had een zelfs een moord gepleegd. Maar iedereen wist toch dat hij toen geen andere keuze had gehad? En daar stond tegenover dat hij het lichaam had van een jonge god. We verdronken in zijn intense blik en zagen in zijn ogen dat hij ondanks de misdaden eigenlijk een verloren puppy was. Diep van binnen school een goed hart. Het wakkerde ons zorginstinct aan en een smachtend verlangen naar die armen van hem. Kon hij die maar even om ons heen slaan, verzuchtten we massaal. Dat hij onvoorwaardelijk van Sharon hield, stak niet eens. Het bevestigde alleen maar wat we allemaal al wisten: in deze ‘foute’ man school niet alleen kracht, maar ook Echte Liefde. We wisten heus wel waar we het over hadden. En ieder weekend zaten we er weer klaar voor. Met een fles wijn in de aanslag en de telefoon op standje stil. Alle afleveringen van een week op zondagmiddag achter elkaar. Twee uur Eastenders. Tot onze mooie wereld die noodlottige kerst van 2005 dus opeens instortte. Ik ben nog steeds niet echt over het verlies heen. Ik kijk nog iedere zondag, maar zonder Dennis zal het plein nooit meer helemaal hetzelfde zijn.
Ach, die blik van hem…
Zucht.

3 opmerkingen:

Tas zei

Balen dat ik dat nooit gezien heb zeg. Zonder Dennis weinig stennis ;-)

Suzanne zei

En er is tot nu toe nooit een nieuwe bewoner op de Square gekomen die ook maar een beetje aan Dennis kan tippen :(

Impa zei

Nee! Sean heeft weliswaar ook z'n momenten, maar het is toch nooit the real thing...